18. Mogen we klagen?

18. Mogen we klagen?

Nadat Job was overleden vroeg een goede vriendin van mij of ik vond dat ik niet mocht klagen over bijvoorbeeld zware nachten als we weer een kindje mochten krijgen. Volgens mij gaf ik toen niet gelijk antwoord, ik moest daar over nadenken. Ze zei dat dat echt wel mocht, dat het verlies van een kindje niet betekent dat ik daarna zó dankbaar moet zijn dat ik niet zou mogen klagen als het moederschap me even zwaar zou vallen.
Ik vond het fijn dat ze dit tegen me zei.

Een paar weken geleden waren Joren en ik samen met vrienden naar een concert. Daarvoor gingen we eerst ergens een hapje eten. Tijdens het eten stelde deze vriendin exact dezelfde vraag als die eerder dus door een andere vriendin gesteld was.
‘Voelen jullie het alsof jullie niet mogen klagen of zeuren omdat Job er niet meer is?’
Weer bleef ik even stil waarna ik antwoordde met; ‘nee, ik vind wel dat we mogen klagen.’

Tijdens de afscheidsdienst van Job hebben Joren en ik een brief aan hem voorgelezen. Een stukje uit die brief luid als volgt:

‘Had je ons maar slapeloze nachten kunnen bezorgen, wat heerlijk lijkt ons dat!’

Natuurlijk hadden we gewild dat Job er nu nog was, en ongetwijfeld had hij ons slapeloze nachten bezorgd. Volgens mij doen alle baby’s dat, Luuk is daarop ook geen uitzondering. En nee, heerlijk vinden we het niet die slapeloze nachten, hoewel we echt niet mogen klagen hoor! Luuk is nu 3 maanden oud en slaapt over het algemeen goed door. Hij krijgt om 22.30 ongeveer zijn laatste fles en ergens tussen 7.00-9.00 uur komt hij pas weer. Maar we hebben nachten gehad, en nog steeds, dat we hem wel achter het behang konden plakken. Dus ja, klagen doen we heus wel. Niet veel, maar soms is ook bij ons het lontje op of de emmer vol. Als ik voor de 10e keer in een kwartier de trap op moet rennen omdat meneer zijn speen weer heeft uitgespuugd, of als hij zo eigenwijs is (wat hij niet van mij heeft hoor 🙂 ) als hij moe is en echt níet wil gaan slapen en dan maar gaat huilen of eigenlijk schreeuwen.
Dan heb je de beruchte sprongetjes nog, wat een feest. Het ene sprongetje komt hij met 1 dag wel door maar over het andere sprongetje kan hij rustig een week doen. Een vriendin met een kleine meid van ruim 1 jaar oud vertelde me dat aan de sprongetjes een eind gaat komen en dat die overgaan in driftbuien en dat dat nog erger is dan een sprongetje. Oké, opbeurend dit. Ik ga vanaf nu genieten van de sprongetjes 😉

Toch, nadat ik weer een keer tot 10 moest tellen of wanhopig mijn handen in de lucht heb gegooid omdat Luuk maar blijft huilen moet ik vaak denken aan wat mijn vriendinnen hebben gezegd. Ik mag af en toe echt wel even klagen en het zwaar vinden. Maar soms voelt dit toch wel verkeerd, want ik moet dankbaar zijn voor dit kleine mannetje.

En we zijn zó ontzettend dankbaar dat Luuk ons gegeven is. Het lijkt nu alsof we het heel zwaar hebben en Luuk veel huilt maar dat is niet zo hoor. Alleen als hij dus uit zijn ‘hum’ is. We vragen ons soms wel af waarom hij huilt, we herkennen zijn huiltjes maar toch 20171110_172333weten we het soms ook niet. Ik denk dan maar: wij mensen stappen ook wel eens met het verkeerde been uit bed en zijn een ochtend, middag of hele dag chagrijnig. Een baby kan dat vast ook zijn. Het lijkt mij ook frustrerend als je misschien wel van alles wilt maar alleen maar kan huilen om iets kenbaar te maken.
Op zo’n moment pakken we Luuk maar bij ons, lopen we eindeloze rondjes door de woonkamer want gedragen worden en lopen vindt hij fijn.
Dan wiegen we hem in slaap, zingen we liedjes voor hem. En dan, als hij op je arm vredig ligt te slapen dan smelt je hart weer en ben je alle wanhopigheid van kort daarvoor weer vergeten.

Liefs,
-K-

Advertenties

Een gedachte over “18. Mogen we klagen?

  1. Lieve Kitty en Joren, dankbaar zijn en klagen zijn geen opponenten hoor. Dat jullie dankbaar zijn zal niemand aan twijfelen. En klagen mag echt zo nu en dan. Dat is zó herkenbaar. Ik had een vriendin die dat aan me zag en tegen mij zei ‘geef ze maar even aan mij, ga jij even een paar uurtjes bijslapen’ Zóó lekker was dat. Moet je helemaal niet schuldig om voelen.
    Liefs X

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s