2. De test

2. De test

Van de zogenoemde ´wachtweken´ kan ik me eigenlijk niet meer zoveel herinneren. Ik kan me ook niet herinneren dat ik die twee weken zenuwslopend vond. Ik ging er gewoonweg niet vanuit dat het gelijk na de eerste ronde al raak zou zijn.

Toch hadden mijn man en ik het wel gehad over de dag waarop we zouden gaan testen. Ik had een keer tegen hem gezegd dat we op de woensdag al een test konden gaan doen. Ik kocht een doosje met twee zwangerschapstesten, vertelde dit ook aan mijn man en daar bleef het blij.
Die bewuste woensdag ging mijn man gewoon naar zijn werk, en bij mij spookten de gekochte testen door mijn hoofd. Ik was zelf ook al vroeg wakker omdat ik naar de tandarts moest dus als ik wilde testen dan moest ik dit snel besluiten. Je moet immers je eerste urine van de dag gebruiken. Ik besloot dit te doen, want ik ging er toch niet vanuit dat ik al zwanger zou zijn.
De test lag klaar en ik wachtte op de uitslag, ineens was ik toch super zenuwachtig want het zou natuurlijk wel raak kunnen zijn.

Ik keek op de test en zag: ZWANGER. Ik kon het niet geloven en moest zelfs huilen. Ik bedacht me ineens dat er twee zwangerschapstesten in het doosje zaten. Ik had mijn urine nog niet weggespoeld dus ook de tweede zwangerschapstest moest eraan geloven. Want ja, als ik toch echt zwanger was dan had ik die tweede test toch niet meer nodig en kon ik hem net zo goed gebruiken. Hoewel ik de uitslag al wist was ik weer zenuwachtig, misschien was de eerst test niet goed?
Weer stond er: ZWANGER. Ik moest huilen en lachen tegelijk en bedacht me ook dat ik dus nog de hele dag moest wachten voordat ik het mijn man kon vertellen.

zwanger
De twee positieve zwangerschapstesten

 

Veel tijd om hier bij stil te staan had ik niet, ik moest namelijk naar de tandarts. Ik ging met de auto en reed zelfs verkeerd, ik was er totaal niet bij met mijn hoofd. In de tandartsstoel liggende vertelde de tandarts me dat het verstandig zou zijn om mijn verstandskiezen te laten trekken. Ik zei hem dat ik daar nog even 9 maanden mee ging wachten omdat ik net zwanger was. De tandarts weet het zelf niet, maar hij was de eerste aan wie ik vertelde dat ik zwanger was. Hij wist het dus eerder dan mijn eigen man!

Toen ik klaar was bij de tandarts ben ik naar de stad gegaan, ik had een leuk idee om het aan het einde van de dag mijn man te kunnen vertellen. Ik ben naar een, niet nader te noemen, winkel gegaan waar ze ook babykleertjes verkopen en vond een leuk rompertje met bijpassend mutsje en een paar schattige slofjes.

Wat ik verder die dag heb gedaan weet ik niet meer, maar vlak voordat mijn man thuis kwam heb ik het rompertje op een hangertje aan de buffetkast gehangen met daaronder de slofjes en de twee positieve zwangerschapstesten. Dit zou hij als eerste zien als hij de woonkamer binnenkwam.

verrassing-voor-papa-bij-thuiskomst
Verassing voor papa ‘to be’ bij thuiskomst.

 

Toen hij de kamer binnenkwam zei hij: ‘Oh, heb je dat gekocht? Wat leuk!’ Een paar tellen later zag hij ook de zwangerschapstesten liggen en drong het bij hem door. Hij reageerde heel verrast en natuurlijk ontzettend blij. Waar we een jaar op hadden gehoopt gebeurde eindelijk!

Advertenties

Een gedachte over “2. De test

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s